هزاران عراقی در بغداد دست به تظاهرات زده و خواستار آزادی منتظر الزیدی، یک خبرنگار عراقی شدند که روز گذشته در یک کنفرانس خبری هر دو کفش خود را به طرف جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا، پرتاب کرده بود.این کفش ها به جورج بوش نخورده بود.اما آن طور که کاخ سفید اذعان کرده، در گیر و دار این حادثه میکروفونی به طور اتفاقی به چشم راست دانا پرینو، سخنگوی کاخ سفید اصابت کرد و باعث کبودی آن شد.

تظاهرکنندگان در شهرک صدر بغداد که عمدتا شیعه نشین است به تظاهرات پرداخته و در شعارهای خود منتظر الزیدی را یک قهرمان می خواندند.

مدیران تلویزیون البغدادیه، که آقای زیدی در آنجا کار می کند نیز خواستار آزادی وی شده اند.مسئولین این کانال تلویزیونی که مرکز آن در قاهره است، گفتند که آقای زیدی از آزادی اظهار عقیده استفاده کرده که همان چیزی است که آمریکا هنگام سرنگون کردن صدام حسین قول آن را به مردم عراق داده بود.یکی از مسئولین تلویزیون البغدادیه گفت آقای زیدی قبلا دو بار توسط آمریکایی ها دستگیر شده بود.

مقامات عراقی حادثه اخیر را شرم آور توصیف کرده اند.در بیانیه ای که دولت عراق انتشار داده، گفته شده که اقدام آقای زیدی به شهرت خبرنگاران عراقی و حرفه خبرنگاری در عراق لطمه زده است.مهاجم در زمان پرتاب کفش به سمت جورج بوش او را "سگ" خوانده بود.مقامات عراقی از مسئولین تلویزیون البغدادیه خواسته اند که از این عمل کارمند خود از طریق تلویزیون و رادیو عذرخواهی کنند.

تظاهراتی هم در بصره و نجف در حمایت از آقای زیدی صورت گرفت اما ابعاد آنها کوچک تر بود.

این چهارمین سفر جورج بوش به عراق و احتمالا آخرین سفر او به عنوان رئیس جمهوری آمریکا بود.

کمیت :

یک گزاره ی زیبایی شناختی در بحث کانت از لحاظ مقوله ی کمیت ، کاملا شخصی است. ما تنها به یک ابژه ی مشخص می توانیم زیبایی را نسبت بدهیم مثلا می گوییم فلان انسان زیباست و  نه به صورت کلی و نه به صورت جزئی نمی توان زیبایی را به همه ی انسانها و یا جزئی از یک انسان نسبت داد. بنابراین نمی توان زیبایی را از نوع و جنس یک چیز استنتاج کرد. تنها خصوصیات مختص یک ابژه است که به آن زیبایی می بخشد.

 کیفیت :

گزاره زیبایی شناختی از لحاظ مقوله کیفیت ، کاملا ایجابی هستند. زیبایی یک شناخت سلبی نیست.

نسبت :

گزاره ی زیبایی شناختی حملی است یعنی مشروط نیست . مثلا زیبایی یک ابژه را مشروط به امر دیگری نمی کنیم. بنابراین نمی توان برای زیبایی دلیل آورد.( و همین را دلیل اصلی آشتی ناپذیری علم و هنر می دانند.)

جهت :

گزاره ی زیبایی شناختی قطعی است یعنی ظنی نیست چون ما در مورد زیبا بودن یک چیز مشکوک نیستیم و آنرا با قطعیت اعلان می کنیم. اما البته یقینی هم نیست یعنی کسی نمی تواند بگوید که یک چیز به خاطر ذاتش باید زیبا باشد

جدول زیر :

             تز                           آنتی تز                      سنتز

کمیت :    کلی                          جزئی                     شخصی (*)

کیفیت :   ایجابی(*)                  سلبی                      عدولی

نسبت :    حملی (*)                  مشروط                   منفصل

جهت :  قطعی (*)                     ظنی                      یقینی

علامت ستاره نشان دهنده ی نوع گزاره ی زیبایی شناختی است.

این شناخت مبتنی بر مقوله از گزاره زیبایی شناختی ، امکان ورود زیبایی شناختی به عرصه تئولوژی را از میان می برد.بنابراین ، زیبایی تنها به حیطه ی پدیدار شناسی تعلق خواهد داشت.

گزاره هایی که به حیطه ی علم تعلق دارند ، باید سلبی و مشروط باشند ، پس ثابت می شود که گزاره های زیبایی شناختی نمی توانند به شناخت علمی در آیند. اما از سوی دیگر چون در مقوله کمیت ، گزاره های زیبایی شناختی، شخصی هستند ، باید گفت گزاره های زیبایی شناختی باید تجربی باشند.و چون کلی و یقینی هم نیستند پس به حیطه ی اخلاقیات نیز تعلق ندارند. . در اینجا هیچ نظم مشخصی برای گزاره های زیبایی شناختی دیده نمی شود.  همین امر باعث می شود تا کانت ، قوه ی مستقلی برای ادراک زیبایی شناختی در نظر گیرد. شناخت ِشخصی  ، ایجابی و قطعی و حملی  ، وجه مشخصه ی فردگرایی رومانتیک است. وجه رومانتیک را از شخصی بودن این گزاره ها می توان استنتاج کرد ، بدین ترتیب که کانت گزاره ی زیبایی شناختی را سنتز یا وحدت ترکیبی میان کل ( جامعه) و جزء(فرد) در نظر می گیرد. اما این هماهنگی کاملا خیالی و پدیدارشناختی است.

نگاهی دقیق به مقولات نشان می دهد که کانت تلویحا و شاید ناخواسته ، زیبایی را نظمی خود ساخته در نظر می گیرد ،نظم است چون هماهنگی جزء و کل است ، این نظم در هستی وجود ندارد چون گزاره ی یقینی نیست ، نامشروط و قطعی است پس این نظم یعنی زیبایی وجودش را از ابژه و شرایط احتمالی اخذ نمی کند.اما کانت تا بدین جا پیش نمی رود که به مفهوم نظم خودساخته برسد و صرفا به وجود قوه ی مستقل برای زیبایی اکتفا می کند. کانت نمی تواند دلیل بیاورد که چرا گزاره ی زیبایی شناختی ، شخصی ، نامشروط ، ایجابی و قطعی است و نه طور دیگری. اینرا می گوید اما دلیلی نمی آورد ، در حالیکه با مفهوم زیبایی به مثابه ی نظم خودساخته که به سطح معرفت شناختی تعلق دارد ، می توان براحتی آنرا توضیح داد.

نکته ی بعدی و اشتباه بزرگ کانت مانند تمامی معاصران روشنگری در اینجاست که کانت تقابل زیبایی و نظم طبیعت را مد نظر قرار می دهد یعنی ارتباط معرفت شناختی با هستی شناسی را و توجهی به رابطه ی هنر (سطح جامعه شناختی) و زیبایی نمی کند.( برخلاف هگل). کانت هم مانند اخلاف و اسلاف بورژوای خود هنر را در خدمت زیبایی می داند. یعنی ارتباط بسیار مستقیم و سرراست و بنابراین نه چندان قابل تحلیلی، میان هنر و زیبایی برقرار می کند.

روزنامه اعتماد: روز گذشته حضور ماموران لباس شخصی در راهروهای پارلمان اعتراض خبرنگاران را برانگيخت.

ديروز خبرنگارانی که برای تهيه خبر در راهرو های مجلس با نمايندگان گفت وگو می کردند، متوجه حضور ماموران لباس شخصی شدند که گفت وگوی اصحاب رسانه با نمايندگان را کنترل می کردند.

در پی اعتراض خبرنگاران به اين امر روابط عمومی اعلام کرد اين اشخاص از طرف حراست دستور دارند خبرنگاران را در راهرو مجلس کنترل کنند.

يکی از خبرنگاران درباره برخورد يکی از لباس شخصی ها گفت؛ وی در حالی که يک بيسيم به دست داشت، سوژه هايی را که خبرنگاران دنبال می کردند به محلی که معلوم نبود کجا است و شخصی که مشخص نبود چه کسی است، گزارش می داد.