سایت «کانون مدافعان حقوق بشر» فعالیت رسمی خود را از تاریخ ۲۸ دی‌ ماه ۱۳۸۷ آغاز کرد.

این سایت که پیش از اعلام رسمی اش با فیلترینگ مواجه شده است،در آدرس زیر قابل دسترسی است. http://www.humanrights-ir.org

کانون مدافعان حقوق بشر که ریاست آن برعهده ی شیرین عبادی است یکی از نهادهای شناخته شده حقوق بشری است که طی مدت فعالیت خود دفاع بسیاری از متهمان امنیتی و قضایی را به صورت رایگان بر عهده داشته و کلیه امور وکالتی را وکلای داوطلب این کانون به صورت رایگان انجام داده اند.

این نهاد حقوق بشری ساعت ۳ بعد از ظهر اول دی ماه، پیش از برگزاری جشنی که به مناسبت شصتمین سالگرد تصویب اعلامیه حقوق بشر ترتیب داده شده بود با حمله ماموران نیروی انتظامی و ماموران امنیتی پلمپ شد.

تغییر برای برابری

شاهدان عینی از تغییرات جدیدی در خاوران خبر می‌دهند. این گورستان، مدفن اعدام شدگان دهه‌ی شصت و محل آمد و شد خانواده‌های آنان است.

گورستان خاوران قطعه زمین بایری در جنوب شرقی تهران است. کل این زمین، محوطه‌ای است در ابعاد سی در شصت متر. این مکان در گذشته، گورستان بهاییان بوده است.
 
بسیاری از کسانی که در اعدام‌های سراسری تابستان ۶۷ جان باختند و برخی جان‌باختگان در اعدام‌های پراکنده سال‌های پیش، در این خاک دفن شده‌اند. مدت‌ها طول کشید تا خانواده‌ها از وجود چنین گورستانی با خبر شوند و با پاره‌ای مزاحمت‌ها، به آن آمد و شد کنند. خانواده‌ها، خاوران را گلزار می‌نامند.

 در سال ۸۴  طرح ساماندهی و بازسازی خاوران، با مقاومت خانواده‌های قربانیان روبرو شد. آنان طی بیانیه‌ای، اجرای طرح را در گرو این دانستند که نام و نشان، چگونگی و زمان اعدام و چگونگی و محل دفن جان‌باختگان روشن شود. این طرح تاکنون مسکوت مانده است.

از دیگرسو، حدود دو سال است  از تبدیل خاوران به پارک و فضای سبز گفته می‌شود.  کیوان صمیمی که دو برادر خود را در اعدام‌های دهه شصت از دست داده، از تحرکات جدیدی در این زمینه می‌گوید: «کسانی که روز جمعه ۲۷ دیماه به خاوران رفته‌اند، تغییراتی را دیده‌اند. انگار آنجا را با وسایل مکانیزه شخم زده بودند. جدول‌های سیمانی محوطه نیز شکسته شده بودند.  روی یک بخش از زمین را که خانواده‌ها شناسایی کرده‌اند که گورهای دسته‌جمعی است، خاک تازه و نرم ریخته بودند و در بخش دیگری هم یک سری نهال و قلمه درخت کاشته بودند. ممکن است این، شروع پروژه پارک کردن خاوران باشد.»

کیوان صمیمی از تشکیل کمیته‌ای از بستگان جان‌باختگان خبر می‌دهد که کارش، پیگیری تعرض‌های تازه به گلزار خاوران است. وکیل پیشین خانواده‌ها، دکتر ناصر زرافشان بود که هزینه پیگیری در این موضوع را با تحمل زندان پرداخت. مهندس صمیمی می‌گوید خانواده‌ها در صدد یافتن وکیل دیگری هستند و می‌افزاید: «تجربه من نشان می‌دهد که هر چقدر بیشتر اطلاع رسانی شود و رفتار مدنی و آرام و حقوقی در این زمینه انجام شود، تاثیر بیشتری خواهد گذاشت. امروز در میان خانواده‌ها صحبت بود که از نظر قانونی و قضایی پیگیری کنند و اطلاع رسانی هم بشود تا کل موضوع مسکوت گذاشته نشود. این به طور حتم، اثرگذار خواهد بود.»

 
مهیندخت مصباح
رادیو دویچه وله

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران: بنا به گزارشات رسیده از بند ۲۰۹ زندان اوین، روز جمعه ۲۷ دی ماه در حدود ۱٨ نفر از خانم هایی که قصد دیدار با فرزندانشان را داشتند در فرودگاه مهرآباد تهران دستگیر و به سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند.
خانم های که دیروز در فرودگاه مهرآباد تهران دستگیر شدند، قصد داشتند برای دیدن فرزندانشان به قرارگاه اشرف در عراق مسافرت نمایند. آنها با گرفتن ویزا و از قبل با رزرو و گرفتن بلیط و به صورت قانونی قصد پرواز را داشتند که در آخرین لحظات با یورش وحشیانه مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و به بند ۲۰۹ منتقل شدند. آنها در حین انتقال بنابه گفته شاهدان عینی مورد ضرب و شتم و اهانت مامورین وزارت اطلاعات قرار گرفتند. سنین خانم هایی که دیروز دستگیر شدند بین ۵۵ تا ٨۰ سال می باشد. در میان دستگیر شدگان دیروز خانم کبری بنازاده امیرخیزی ۵۶ ساله و مادرشان که ٨۴ ساله می باشد دیده می شود.در حال حاضر ۲ فرزند خانواده بنازاده بنام های حمید و اصغر بنازاده امیرخیزی در زندان گوهردشت کرج بیش از یک سال است زندانی هستند. آنها به بدلیل دیدن فرزندانشان در قرارگاه اشرف به ۲ سال زندان محکوم شده اند و همچنین عروس این خانواده خانم شهلا زرین فر ۵۰ ساله به خاطر دیدار با فرزندش در آنجا دستگیر و محکوم به یک سال زندان و تبعید به زندان گوهردشت شد. او اخیرا محکومیتش به پایان رسید و آزاد گردید.
مامورین وزارت اطلاعات بعد از دستگیری به منازل مادران یورش بردند و منازل آنها را مورد بازرسی قرار دادند و اقدام به ایجاد رعب و وحشت علیه کودکان خردسالان و سالمندان نمودند. آنها تمامی اعضای خانواده ها را در گوشه ای جمع کرده بودند و چندین نفر از مامورین وزارت اطلاعات سلاح خود را به سوی آنها نشانه رفته بودند و آنها حق هیچگونه حرکتی را نداشتند و حتی کودکان را مورد تهدید با اسلحه قرار میدادند. آنها در حین بازرسی باعث تخریب وسائل منازل و بردن مقدار زیادی از وسائل شخصی خانواده ها شدند.
از زمان دستگیری تا به حال هیچگونه خبری از وضعیت و شرایط مادران دستگیرشده در دست نیست و خانواده های آنها در نگرانی شدیدی بسر می برند.
اقدام دیروز وزارت اطلاعات علیه مادران سالمندی که به صرف قصد دیدن فرزندانشان دستگیر و به سلولهای انفرادی منتقل شدند نقض حقوق اولیه هر انسان می باشد که سلب شده و مورد تعرض قرار گرفته است. حقوق اولیه ای مانند دیدن عزیزانشان در هر کجا و به هر دلیل که اقامت گزدیده اند.
در سالهای اخیر تعداد زیادی از مادران و پدران پیر به صرف دیدن فرزندانشان در قرارگاه اشرف دستگیر و به حبس های طولانی محکوم شدند. از جمله آنها: عباس عسکریزاده، جواد علیقلی، زهرا علیقلی که به دلیل بیماری در حال درمان پزشکی می باشند و همچنین خانم زهرا اسدپور گرجی و فرزندش فاطمه جوشن، خانم شهلا زرین فر، حمید بنازاده امیرخیزی، اصغر بنازاده امیرخیزی، شیرمحمد رضائی ،هود یازرلو و چندین نفر دیگر می باشند.